sessizharfler.net
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Böcekseniz ölmenizi de, öldürülmenizi de kimse umursamaz.
Ezilmeniz, değil gündemi, kırık bir masayı bile sarsmaz.
Kimse sizin için örgütlenmez, hakkınızı savunmaz. Böcek ve hak kelimeleri aynı cümlede kullanılmaz.
Böcekseniz, öldürülmelisinizdir. Sizi öldüren silahlar, kimin daha iyi öldürdüğüyle ilgili yarışa girer reklamlarda. Kokusuz ve kesin çözüm sunan kazanmıştır bu yarışı.
Siz ölümlerden ölüm bile beğenemezsiniz, sizin adınıza çoktan beğenilmiştir.
Öldürülmeniz için zararlı olmanız, zehirli olmanız, pis kokmanız, rahatsız etmeniz, birinin tavuğuna kış demeniz, birinin suyunu bulandırmanız bile gerekmez. Böcek olmanız öldürülmeniz için gerekli ve yeterli bir sebeptir.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
|
“Baba” olmanın güzelliğini, babalarımızın kıymetini anlatırken, çeşit çeşit hediyeler alırken ya da paketlerini açarken, onları da unutmayalım. Isparta’da 40 günlük bebeğini ilk kez görmenin heyecanıyla beklerken,
düşen uçakla acıların en büyüğünü yaşayan babayı, Açık bırakılan rögar kapağına minik kızını kurban eden babayı,
|
|
Devamını oku...
|
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Kırmızı giyer misin, giymez misin bilmem, ama doğru, kalbini sev. Bir anneler, sevgili-ler ya da başka bir şeyler gününde simge olduğu için değil.
Kan pompaladığı ve hayatının devamına vesile olduğu için de değil sırf.
Sevdiği için sev, sevme konusunda seçici olmasa da.
Heyecanlandığı için sev, neler için heyecanlandığı üzerine sonra düşünmek üzere.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Nedir insanlığın şu süper kahraman merakı? ‘Süperman’ler, ‘Spiderman’ler, ‘Hulk’lar, ‘Yarasa Adamlar’ ve türevleri…
Kimi uçar, kimi ışık hızında koşar, kimi yeşil dev adama dönüşür, kimi tonlarca ağırlığı parmağının ucuyla kaldırır, kimi duvarların arkasını görür, kimi gökdelenlere tırmanır.
İnsan sanki kendisine verilmiş yetenekleri yeterince ve yerli yerinde kullanıyormuş gibi, hep daha fazlasını ister. Ne var bunda denilebilir, bunlar gerçekleşmeyeceği bilinen birer hayal. Üstelik, bütün süper kahramanlar bu üstün yeteneklerini insanlara yardım etmek için kullanıyorlar.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Sözler vardır, ambalajında, hiç kullanılmamış, pırıl pırıldır.
Yeri gelir, söylenir, açılmamış paketiyle. Başlar onay anlamında sallanır, geçer, gider; bir başka “yeri gelen” sohbete kadar.
“Her şeyin hayırlısı”lar vardır, böyledir.
“Aman canım, dünya malı, dünyada kalır” da her zaman açılmamış bir paket içerisindedir.
“Önemli olan ruh güzelliği” de, adet yerini bulsun diye alınmış, ama kimsenin açmaya heves etmediği bir düğün hediyesi gibidir.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
|
Henüz küçük bir çocuktun. Evden tek başına ayrılmana yeni yeni izin verilen yıllar... Evin içini avucunun içi gibi bilirdin, belki evinizin bulunduğu sokağı da. Peki ya mahalle? Koca şehir? Adres denen şeyden haberin yoktu. Birbirine bağlanmış mahalleler, caddeler, sokaklar, kapı numaraları senin dünyana ulaşmamıştı. Daha önce hiç görmediğin bir yerdeydin. Evler sizin sokaktaki evlere benziyordu, ama aynısı değildi. Amcalar ve teyzeler de, bildiğin amca ve teyzelerdi, ama sen tanımıyordun. O kısacık hayatında kimleri tanıdıysan; mesela gidip dizlerine sığındığın annen, kapıda beklediğin baban, aklına bir şey takılınca sorduğun ağabeyin, ablan, sana bir aşinalık duygusu veren komşunuz, mahalledeki arkadaşın; hiçbiri yoktu. Bilmediğin bir yerdeydin. Yalnızdın. Çaresizdin. Ne yaşadıysan, o iki haneli bile olmayan ömründe, hepsi bir anda gözünün önünden geçti. Geleceğe dair hiçbir hayal kuramadığını fark ettin.
|
|
Devamını oku...
|
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Ben ki, henüz keşfetmemişim kendimi. Henüz sorular sormaya bile başlamamışım. Henüz, kim olduğumu dert dahi etmiyorum. Bedenime dair bilmediklerimle bildiklerim arasında dağlar kadar fark var. Ruhum hakkında ise tam bir cahilim.
Ben ki, aramızda incecik bir duvar olan insanların isimlerini bile bilmiyorum. Yolda görsem tanımam, ama dip dibe yaşıyorum.
Ben ki, akrabalarımın arasında dahi isimlerini bilmediklerim var. Hatta bazen en yakınımdaki insan hakkında yanıldığımı, yıllar sonra anlıyorum.
Ben ki, her yıl gelen ve küçümsediğim hastalıklardan kendimi kurtarmayı henüz başaramadım.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Yahu insan! “Nisyan”dan geliyorum diye bu kadar da unutkan olunmaz ki…
Bir insan bu kadar da balık hafızalı olmaz ki.
Bir bakıyorum yaratılmışların en şereflisi olma yolunda mini minnacık bir adım atmış gibisin.
Bir de bakıyorum aşağıların en aşağısına göz kırpıyorsun.
Dün öğrendiklerinden “tamam oldun” sonucunu çıkarıyorum.
Bugün unuttuklarını düşünüp, “hayır, olmamış; henüz ham” diyorum.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
“Seni seviyorum” diyorsun, peki gerçekten seviyor musun, yoksa sevdiğini söylemek işine geldiği için mi öyle söylüyorsun?
Sevdiğini söylediğin kişiye işin düşeceği, onun sana bir faydası dokunacağı için mi dökülüyor kelimeler ağzından?
Falına bakıp onun seni sevdiğini söyleyen papatyayı sevmek gibi değildir bir insanı sevmek. Papatyayı seversin ve çekip gidersin. Bir papatyayı sevdiğin için ömür boyu bir şey yapmasan ne papatya hesap sorar, ne de vicdanın. Hatta ezip geçsen, bunu papatya sevgisine ihanet olarak bile görmezsin.
|
|
Devamını oku...
|
|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Üzerinde barut kokusu tüten şehirler…
Üzerinde neon ışıkları parlayan şehirler…
Yıldızları ışıklar yüzünden göremeyen şehirler…
Yıldızları füzeler ve bombalar yüzünden göremeyen şehirler…
Üzerinde acının, feryadın, figanın yükseldiği şehirler…
|
|
Devamını oku...
|
|
|
|
|
<< Başlat < Önceki 1 2 3 4 5 6 Sonraki > Son >>
|
|
Sayfa 1 > 6 |
|
